Zielony

Zieleń to życie w naszej płaszczyźnie, życie chlorofilowe, bez którego nie istniałyby inne formy życia ani inne substancje.

Zieleń była kolorem Wenus, bogini rozkoszy i szczęścia, kochanek Mars, bóg wojny i jej zagrożeń, przystrajał się w czerwień.

U Egipcjan zieleń symbolizowała nadzieję, a w szczęściu nadzieję na nieśmiertelność. Dla żydowskich kabali-kolor zielony, stanowiący sumę barw niebieskiej (wiecz-) i żółtej (światło objawione), oznaczała piękno, mahomet przedstawiany jest w szmaragdowozielonym, turcja kolor zielony kojarzy się z płodnością, młodością, energią, miłością. Zieleń to moc i energia w płaszczyźnie ziemskiej, także język dodatkowo umocnił symbol. Otóż po łacinie i znaczy być zielonym i być silnym; viriditas: świeżość, mość, siła młodości. W języku francuskim: wigoru, młodzieńczości, a nawet sprośności można znaleźć w licznych zwrotach i wyrażeniach, w których wyjście przymiotnik vert (zielony): volee de bois vert (tęgie ), langue verte (żargon), en raconter des vertes itd...

W dawnej Francji, począwszy od Izabeli Bawarskiej, meble królowych miały barwę zieloną. Istnieje jednak także zieleń o bladym odcieniu. Również w samej Francji bankruci i galernicy skazani na dożywocie mieli nosić zielone czapki, symbol hańby.

poprzednia strona | strona główna