|
|
||
|
||
CzerwonyCzerwień to symbol zarówno radości, życia, miłości bożej, miłości w ogóle, jak i przelanej krwi, gniewu, egoizmu, nienawiści, przemocy, wojny. W całej tej złożonej symbolice należy rozróżnić: Czerwień mistyczną, kolor Zesłania Ducha Świętego; czerwień rewolucyjną, kolor czapki frygijskiej i krajów komunistycznych. purpurę cesarską i kardynalską. Purpurowy płaszcz pojawia się u Żydów. Jest on znakiem, wyróżniającym króla i najwyższego kapłana. W Rzymie, za republiki i w początkowym okresie cesarstwa, noszą ją patrycjusze, jako że każdy pater wiilias jest przede wszystkim kapłanem i królem. Do purpurowego płaszcza mają też prawo najwyżsi dostojnicy państwowi, wyżsi oficerowie, generałowie, a w szczególności triumfatorzy. Później stanie się on wyłącznym atrybutem cesarza Rudość Judasza, Szatana i rozmaitych bogów zła. Cała Doka starożytna złym okiem patrzyła na rude włosy i zwierzęta o rudej sierści. Pozostałością po tych przesądach jest uwiedzenie w rodzaju: rudy to fałszywy. Donar, germański Bóg burzy, miał rude włosy i takiż zarost. Seth albo Tyfon, Egipski bóg zła, również był złośliwym rudzielcem, któremu władano w ofierze ludzi o rudych włosach i zwierzęta o rudej sierści. Z nadejściem chrześcijaństwa Szatan odziedziczył po swych poprzednikach nie tylko cechy charakteru, ale nawet barwę owłosienia. Rudy kolor oznacza pełną perwersji, zdegenerowaną miłość, a także wszelkie uczucia świętokradcze. Niektóre ludy wiązały czerwień z obrzędami pogrzebowymi. W starożytnej Grecji ubierano właśnie na czerwono zmarłych oraz osoby przeznaczone na ofiarę. We Francji królowie poczęli nosić czerwone szaty po pierwszej mszy, odprawionej w intencji ich przodka. W Chinach w pewnych okresach czerwień traktowana była jako kolor żałoby. W Indiach z kolei bóg umarłych Jama przystrojony był również w czerwień. poprzednia strona | strona główna
|
||