Biały

Sumą wszystkich kolorów jest biel. Biel żywa i pełna wibracji, symbolizująca czystość, sprawiedliwość, dziewictwo, niewinność, szczęście, światło. Należy tu dołączyć także pojęcia boskości niepojętej, jedności bożej, przedwiecznego początku, nieśmiertelności duszy. Wybrani, aniołowie, Chrystus w chwili Przemienienia i Chrystus Zmartwychwstały, Maria podczas Wniebowzięcia noszą białe szaty. Jest to biel diamentowa, zwana glorią. Gloria jest w niebie tym, czym piękno na ziemskim padole. Prorocy widzą Boga w śnieżnobiałym płaszczu, Jego włosy zaś przyrównują do czystej wełny. Chrystus z Apokalipsy, którego Objawienie jest identyczne, da zwycięzcy biały kamień, na nim zaś wypisane będzie nowe imię.

W starożytności dni szczęśliwe oznaczano białymi kamykami.

Wszystkich ważniejszych bogów, bez względu na to, czy byli to bogowie rzymscy, celtyccy, greccy, irańscy, hinduscy, egipscy czy też chińscy, przedstawiano w białych szatach. Podobnie zresztą jak najwyższych kapłanów: flaminów, druidów, magów, papieży.

Jak zawsze istnieje jednak i inna biel. Pozbawiona blasku i wibracji. Dla wielu narodów jest ona kolorem żałoby. W Japonii strój pogrzebowy miał barwę białą, jeśli zaś panna młoda przywdziewała białą suknię, to tylko dlatego, że umierała dla swej rodziny. W Chinach również biel była kolorem żałoby. Podobnie rzecz się miała w Europie, w niektórych krajach słowiańskich. W dawnej Francji królowe wdowy zwano białymi królowymi, jako że nosiły biały welon. Duchy z naszych baśni także ubrane są na biało. Wiele zamków nawiedzały zjawy w rodzaju Białej Damy.

Wśród ludów czarnoskórych demony są białe. Grzeczność za grzeczność.

Pozbawiona blasku wiąże się z myślą o zimie śmierci, podobnie jak jaskrawa czerwień kojarzy się z ogniem.

Za pojęciem nicości biel pozbawiona blasku przywołuje porażki, nieprzydatności, pozoru, niespełnienia, nie lśnienia; co uwidacznia się w takich wyrażeniach jak "małżeństwo". Biel oznacza coś, co się nie rozwinęło, zostało w stadium teoretycznej możliwości. Biały to wiersz bez rymów, białą flagą wymachuje ktoś, kto zamierza się poddać. Podczas gdy wszystkie flagi aż krzyczą skrawych barw, biała flaga nic nie wyraża.

W czasach Rewolucji Francuskiej Białymi nazywano powstańców wandejskich, w przeciwieństwie do republikanów,Niebieskich. Pierwsi używali białej flagi królewskiej, Niebiescy zaś trójbarwnej.

Łączenie kolorów białego, niebieskiego i czerwonego zdobi emblemat Trójcy Sw. Biel to niewysłowiony Ojciec, to Syn objawienie i prawda, czerwień zaś to Duch miłość objawiona.

poprzednia strona | strona główna

Opracowano na podstawie źródeł:

1. Dzieło Zbiorowe - "Encyklopedia PWN t.1-4" Warszawa 1997
2. Wolfram Eberhald - "Symbole chińskie" Kraków  1996
3. T.Honderich /red./ - "Encyklopedia Filozofii t. 1-2" Poznań 1999
4. P. Kowalski /red./ - "Leksykon Znaki Świata" Omen, Przesąd, Znaczenie Warszawa 1998
5. Cesare Ripa - "Ikonologia " Kraków  1992
6. Ewa Nowicka - Świat człowieka - Świat kultury" Warszawa 2006
7. Wojciech J.Burszta - "Antropologia Kultury" Poznań 1998
8. W. Tatarkiewicz - Słownik Symboli" Warszawa
9. Praca Zbiorowa /F.K. Ehrhard i k. Friedrischs- Encyklopedia Mądrości Wschodu Warszawa 1997
10.Hans Biedermann - "Leksykon Symboli" Warszawa 2001